3 stellingen over vrouwenvoetbal vertaald naar het bedrijfsleven.
Laatst op een gezellige barbecue met vrienden, na de match van de Red Flames tegen Frankrijk, kwam het gesprek onvermijdelijk op het vrouwenvoetbal. Er is vaak heel wat over te doen en ook bij ons ‘onvermijdelijk’ omdat het in onze groep toch wel een wat gevoelig onderwerp is, met voor- (waaronder ikzelf) en tegenstanders.
Of je nu voor of tegen bent, er werden een aantal uitspraken gedaan die ik toch even heb moet laten bezinken, ik was er niet echt goed van. Niet alleen omdat het vrouwenvoetbal me nauw aan het hart ligt, maar zeker ook wanneer ik dit vergelijk met het bedrijfsleven.
Ik geef je de drie stellingen hieronder mee.
Op zich lag ik van deze nog niet zo hard wakker. Vrouwenvoetbal staat inderdaad nog niet op het niveau van dat van de mannen en er is ook commercieel nog lang niet zoveel rond te doen. Anderzijds triggerde het me wel om een paar kritische vragen in de groep te gooien. Het hangt er immers maar van af wat je als uitgangspunt neemt voor verloning.
Moet je vergelijken met het niveau van de mannen? Vind je dat de norm voor het vrouwenvoetbal? Tja, dan is er nog wel een inhaalbeweging te doen wellicht. Je zou dit criterium echter al in vraag kunnen stellen door te vergelijken met andere sporten: verdienen vrouwen daar ook minder dan mannen? Zijn er meer ‘vrouwelijke’ sporten waar mannen dan ook minder verdienen dan vrouwen? Klopt die redenering dan wel? Je voelt dat het dan ook niet noodzakelijk makkelijker wordt.
Of kijk je voor verloning naar wat iemand betekent voor het team? Los van de mannen, zijn sommige speelsters misschien meer van waarde voor de ploeg dan anderen, leveren zij een hogere bijdrage? Of redeneer je net niet zo, en vind je dat er niemand gemist kan worden om het team te laten draaien? Mag er dan op basis van dit criterium geen verschil zijn?
Of neem je nog andere criteria: welk doel moet de ploeg halen en is hieraan een bonus verbonden, wat zijn de financiële mogelijkheden van de club (vergelijk sommige internationale clubs maar eens met onze clubs voor vrouwenvoetbal!), kijk je naar de ervaring van de speelster en haar individueel talent? Of nog andere?
Je ziet dat vergelijken met een groep, een benchmark, slechts een beperkte input geeft. En dat wanneer je breder gaat kijken, je visie kan veranderen, bijgeschaafd kan worden en je grond om op een of andere manier te verlonen kan veranderen of verstevigen. En kan uitstralen hoe jij er als werkgever instaat, wat jij belangrijk vindt naar je medewerkers toe. Op zijn beurt bepaalt dit welke mensen graag bij jou komen werken of blijven, of zij zich hierin herkennen of niet.
- Uitspraak 2: ‘vrouwen moeten maar ballet gaan doen’
Van deze was ik echt niet goed. Leven wij nog in een tijd dat het geslacht bepaalt wat je wel of niet kan of mag doen? Of je je interesses en zelfs talenten mag volgen en inzetten of niet?
Dat zou dan betekenen dat:
- We het koken overlaten aan vrouwen, weg met de mannelijke chef-koks
- We het verzorgen van mensen niet door mannen laten doen, enkel vrouwen op post hier
- Onze lady truckers maar meteen van het scherm moeten verdwijnen
- Het vrouwentennis, -handbal, -volleybal enz zou verdwijnen (ervan uitgaande dat ook hier de mannen eerst waren), mannen uit het ballet geweerd worden, enz.
Ik trek het wellicht wat op flessen, maar wat een verspilling van talenten zou dit zijn! En wat een gevolgen voor de arbeidsmarkt, en voor de motivatie van medewerkers! En zelfs voor ons entertainment…
Hoe vaak krijg ik coachees over de vloer die het niet meer zien zitten op hun werk omdat ze niet in hun talenten zitten, omdat ze zijn gaan doen wat logisch leek, wat goed lag op de arbeidsmarkt enz. En hoe groot is het verschil wanneer zij de stap durven zetten naar hun interesses. Zonde om dit te negeren.
Ik hoop van harte dat het enkelingen zijn die op deze manier redeneren.
Er lijkt vergeten te worden welk een weg er afgelegd is om mannen tot chef-kok te laten groeien, dames met de vrachtwagen te laten rijden, vrouwen in sommige sporten tot op het hoogste niveau te laten meedraaien. Waarom zou dat met voetbal niet kunnen? De dames in het voetbal kunnen nog niet bogen op al die jaren ervaring, er zijn nog niet genoeg meisjes of trainers in het vrouwenvoetbal om dezelfde kwalitatieve ploegen samen te kunnen stellen en te laten trainen, er is absoluut nog niet dezelfde omkadering die mogelijkheden creëert enz.
Talenten kunnen maar ontwikkeld worden door er vooral op in te gaan zetten – hoe zouden onze Rode Duivels anders zover gekomen zijn? Zonder training, opdoen van ervaring, technische ondersteuning enz. krijgt het aanwezige potentieel weinig kansen. De boodschap lijkt me dus eerder hier net wel op in te zetten en meisjes aan te trekken voor het voetbal zodat het niveau ook hier steeds kan groeien.
Waarom zou daar een leeftijd op staan? Ook deze verbaasde me.
Ja, er zijn absoluut talenten die er al vroeger staan. Goed ook dat talent gezien wordt en deze meisjes de kans krijgen om dit in te zetten, te groeien en de ploeg sterker kunnen maken van zodra ze daar klaar voor zijn. Daar kan ik alleen maar ontzag voor hebben.
Anderzijds werken er anderen hard aan de weg om er te geraken, zijn er talenten die er niet zo vroeg staan maar er wel kunnen geraken met al hun motivatie die er is. Niet elke Red Flame stond op 17 jaar in onze nationale ploeg, niet elk internationaal talent speelde op haar 17e op het hoogste niveau.
Zij waren wellicht wel bezig om te leren, te oefenen, nog beter te worden om daar ooit te geraken. Ze zochten wellicht naar de meest geschikte ploegen om zich te verbeteren, naar de juiste omkadering voor hun ambitie, maar ook voor hun persoonlijkheid. Enkel door de juiste combinatie van factoren kunnen deze meisjes groeien en hogerop geraken, en voor sommigen is dat een zoektocht.
Net zoals dat is voor werknemers: er is een ambitie, een motivatie, een interesse die pas bij de juiste werkgever en in de juiste context, met de juiste omkadering en voeding, kan groeien, kan versterken. Medewerkers doen in verschillende teams ervaring op en gaan regelmatig op zoek naar een nieuw team waarin ze verder kunnen groeien en hun ambitie waarmaken. Voor de ene komt dit al sneller dan de andere, maar met het juiste pad geraakt men er.
Dit neemt natuurlijk, in alle objectiviteit, niet weg dat niet iedereen er zal geraken, ondanks motivatie en inzet. Er zijn meisjes die hard werken maar net niet dat talent hebben dat nodig is, of concurrentie die sterker is, enz. Ook dat hoort erbij. Het is alleen te hopen dat er dan een teamcoach is die dit ziet en erkent, iemand die ook eerlijke feedback geeft zodat ambities bijgesteld kunnen worden en samen op zoek gaat naar waar het aanwezige talent wel ingezet kan worden, waar iemand wel optimaal kan bijdragen en gelukkig kan zijn. En of dit nu op 15 jaar, op 17 of op 19 duidelijk wordt, dat maakt volgens mij niet zoveel uit…
Mijn gevoeligheid voor dit onderwerp komt wellicht uit twee zaken voort:
- Mijn dochter die super graag voetbalt, heel plichtsbewust haar trainingen volgt, zich 100% geeft in de match en hoopt nog een stapje hoger te kunnen zetten – en als fiere ouders ondersteunen we dit natuurlijk volledig en zijn we blij met de positieve aandacht die het vrouwenvoetbal krijgt.
- Mijn ‘beroepsmisvorming’ als het gaat over het inzetten van talenten, het streven naar (werk)geluk, het stimuleren van ontwikkeling enz. Ik kan niet anders dan de parallel trekken.
3 stellingen over vrouwenvoetbal vertaald naar het bedrijfsleven en daarbij mijn vraag aan jou als ondernemer:
- Heb je een duidelijke visie omtrent het verlonen van jouw medewerkers: doe je dat op basis van ervaring, op basis van potentieel, op basis van de lonen van de anderen in je organisatie?
- Hoe ga je om met talentmanagement en rekrutering? In functie van klassieke profielen? Kijk je naar potentieel, moet men de kennis en vaardigheden al in huis hebben of zet je in op ontwikkeling van het potentieel, vertrouwen dat het goed komt mits de juiste coaching, omkadering, tijd, oefening,..?
Hoe zit jij in dit verhaal? Vind jij ook dat meisjes maar beter ballet gaan doen?
Deel je die mening niet en ben je ervan overtuigd dat een juist HR-beleid je team alleen maar sterker kan maken? Download dan zeker al de minigids strategisch HR om eerste stappen te zetten of neem contact voor een verdere kennismaking!
